บทที่ 14 เกลือเป็นหนอนในคฤหาสน์หรู
"สวัสดีค่ะคุณอีริค"เซริก้าเป็นสาวลูกครึ่งจีนอเมริกันดังนั้นดวงหน้าจึงดูสวยแปลกดวงตาเรียวรี ผิวขาวผ่องละมุนตาผมเป็นสีน้ำตาลอ่อนโดยไม่ต้องไปเปลี่ยนสีผมตามสมัยให้เสียเวลา รีบลุกขึ้นยืนเมื่อเห็น ประธานบริษัทเดินเข้ามา เธอสมัครมาเป็นเลขาของJBเอมไพลส์ด้วยความยากลำบาก หากเทียบไปแล้วเธอเหมือนผู้ช่วยเลขาตัวจริงเสียมากกว่า ทุกเรื่องจากกิจการต่างๆในเครือล้วนผ่านมือคุณทอมก่อนที่จะไปถึงเจ้านายที่แท้จริงทุกครั้ง
"คุณกู่ติงมาก่อนเวลาตอนนี้กำลังรออยู่ที่ห้องรับรองค่ะ"เซริก้ายิ้มหวานปานหยด เสน่ห์ของอีริคไม่มีใครที่จะกล้าปฏิเสธว่าล้นเหลือ และขึ้นเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงอันดับหนึ่งของเกาะแห่งนี้ ชื่อเสียงไม่ได้อยู่แค่นี้หากกระจายไปยังฝั่งยุโรปและเอเซียอีกด้วย ดังนั้นสาวๆจึงหมายปองอยากเป็นคู่ชีวิตมากที่สุดอันดับหนึ่งเช่นกัน
"ออกไป"อีริคไม่แลสายตาไปยังรอยยิ้มนั้นแม้แต่น้อย ทอมจ้องใบหน้าสวยเขม็งแล้วพยักหน้าไล่ เธอกัดกระพุ้งแก้มด้านในแน่นเพราะเจ็บใจ มีชายหนุ่มมากมายมาตกหลุมรักเธอไฮโซทั้งหลายยอมจ่ายไม่อั้นเพียงขอให้ได้ทานมื้อค่ำกับเธอ แต่คนนี้กลับไม่แยแสแม้แต่น้อย
"ค่ะบอส"เธอค่อยวางแก้วกาแฟลงพร้อมกับแฟ้มเอกสารแล้วเดินออกไป
"เปลี่ยนเลขาเถอะ"
"แต่นายครับคนที่มีประสิทธิภาพขนาดนี้หายาก เธอพูดได้ถึงห้าภาษาแถมงานเอกสารเรียบร้อยหมดทุกอย่างการประสานงานยังยอดเยี่ยมอีกด้วย ผมจะกำชับเธอให้มากกว่านี้แน่นอน"ทอมรีบบอก อีริคเงยหน้าจากแฟ้มที่กางอยู่ในมือ มุมปากยกขึ้นน้อยๆคล้ายรู้ทัน
"ตามใจแต่ถ้าล้ำเส้นฉันก็ไม่เอาไว้เหมือนกัน"
"ครับนาย"ทอมแอบลอบถอนหายใจน้อยๆ เขายอมรับว่าสนใจคุณเลขานี่ไม่น้อยเธอทั้งสวยมีเสน่ห์และมีความสามารถมากจริงๆ ทอมถอยห่างจากจากอีริคเพื่อสำรวจข้อความรายงานต่างๆที่ผู้จัดการแต่ละบริษัทในเครือส่งรายงานมา ทันใดนั้นเองเสียโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง หน้าจอปรากฏว่าเป็นจากทางบ้าน นั่นหมายถึงต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่นอนแล้ว
"มีอะไร"น้ำเสียงห้วนห้าวดังขึ้นจากปากทอมทำให้อีริคต้องหยุดอ่านแฟ้มงานมาตั้งใจฟังด้วยเช่นกัน
"เป็นไปได้ยังไง"ทอมหัวเสียเมื่อนิ่งฟังทางโน้น
"คอยดูเอาไว้อย่าทำอะไรทั้งนั้นฉันจะรายงานนายเอง"
"เกิดอะไรขึ้น"อีริควางแฟ้มลงทันที
"เกิดเรื่องใหญ่ครับมีคนลอบเข้าไปถึงหน้าห้องครับยังโชคดีที่คนของเราจับเอาไว้ได้"อิริคถึงกับตาลุกวาบ บ้านของเขาเป็นสถานที่ที่เข้าออกยากที่สุด แต่กลับมาคนลอบเข้าไปอย่างง่ายดาย ถ้าไม่ใช่เกลือเป็นหนอนแล้วจะเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไง
"ให้คนทางJBไปคุมที่บ้าน ห้ามคนเข้าออกแม้แต่คนเดียว กักคนที่ทำหน้าที่วันนี้ทั้งหมดเอาไว้ รอฉันเสร็จทางนี้จะเข้าไปสอบสวนเอง เจเป็นยังไงบ้าง"
"ปลอดภัยครับคุณเจยังไม่ตื่น"
"ดี ให้คนเฝ้าเอาไว้ ยาที่ฉีดให้เป็นยาบำรุงผสมยานอนหลับ กะเอาไว้ประมาณสี่ชั่วโมงถึงจะตื่นตอนนี้ผ่านไปชั่วโฒงครึ่งแล้ว มีอะไรที่ฉันจะต้องรู้ก่อนจะเข้าไปคุยกับกู่ติงหรือเปล่า"อีริคขยับตัวลุกขึ้นช้าๆ ทอมกดอินเตอร์โฟนไปถึงเ๙ริก้าให้เข้ามาภายในห้อง
"เตรียมพร้อมนายกำลังจะไปพบกู่ติง เรื่องสัญญาผมเช็คดูรายละเอียดแล้วใช้ได้ อีกอย่างให้ทนายซิ่งเข้ามารับฟังด้วย อ้อคุณเลขากาแฟของนายไม่ต้องใส่น้ำตาลนะครับ"ทอมสานสัมพันธ์แต่กลับไร้การตอบสนองใบหน้าสวยยังเชิดขึ้น สายตาทอดมองเพียงแค่อีริคเท่านั้น การตกลงเซ็นสัญญาเรื่องการสร้างตึกที่มีขนาดสูงที่สุดในโลกกำลังจะเกิดขึ้น และโปรเจคใหญ่ขนาดนี้มีเขาเป็นเจ้าของโครงการกูติงทำหน้าที่ประสานงานรวมทั้งจัดหาOutsourceเพื่อมารับช่วงให้งานดำเนินไปได้โดยไม่สะดุด โปรเจคใหญ่ขนาดนี้JBลงทุนเองโดยไม่ต้องระดมทุนหรือมีผู้ถือหุ้นเสียด้วยซ้ำ ข่าวการเซ็นสัญญาลงทุกสื่อเพราะเม็ดเงินที่ลงไปไม่ต่ำกว่าแสนล้าน แน่นอนการที่สามารถหาเงินทุนได้ขนาดนี้ทางเจ้าหน้าที่รัฐมีหรือจะไม่จับตามองต้นกำเนิดที่ผลิตเงินได้มหาศาลขนาดนี้ อีริคจรดปากกาลงในสัญญามุมปากยิ้มเยาะน้อยๆด้วยความรู้สึกสมเพชในคนเหล่านั้น
"เอาล่ะ คุณกู่ติง หวังว่างานที่ร่วมลงมือคงดำเนินไปได้ด้วยดี"อีริคยื่นมือให้กูติง
"แน่นอนครับคุณอีริค ทางบริษัทของเราเป็นอันดับสองในการจัดหาโครงการดังนั้นรับรองว่าคุณจะไม่ผิดหวังแน่นอน"กู่ติงยิ้มกว้าง
"ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องขอตัวก่อน เพราะมีเรื่องที่ผมต้องทำอีกมาก"
"แต่ว่านักข่าวกำลังรอสัมภาษณ์อยู่นะคะบอส"เซริก้ารีบท้วง ลอบบี้ด้านล่างตอนนี้กำลังต้อนรับกองทัพนักข่าวนับสิบ และยังมีการเตรียมรอเปิดแชมเปญเพื่อฉลองการเซ็นต์สัญญาเอาไว้แล้วด้วย
"คุณหรือผมเป็นเจ้าของบริษัทกันล่ะ"เขาถามเสียงเรียบดวงตาคมกริบจ้องจนเธอต้องหลบสายตา
"ขอโทษค่ะ"
"ทอมนายให้จิงหว่านลงไปแถลงข่าวแทนก็แล้วกัน ฉันจะกลับแล้วต้องขอตัวก่อนคุณกู่ติง"อีริคกระชับสทูมาติดกระดุมแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้คนอีกไม่กี่คนทำสีหน้าที่ยากจะคาดเดาว่าในใจคิดอะไรอยู่กันแน่ เมื่ออีริคและทอมเดินออกไปจนพ้นแล้วกู่ติงก็ขยับเข้ามาใกล้เซริก้า
